Zelfportret met aap

Inleiding

Frida Kahlo's Zelfportret met aap uit 1938 brengt haar gezicht, een aap, een halsketting van bot en een wand van bladeren samen in een schilderij van slechts 16 inch hoog. Het dier strekt zijn arm over haar schouders, zodat het deelneemt aan de structuur van het portret in plaats van naast haar te zitten als een los te koppelen symbool. Het werk is bovendien uitzonderlijk goed gedocumenteerd: Buffalo AKG Art Museum vermeldt de verkoop aan A. Conger Goodyear en diens latere legaat, terwijl recenter onderzoek volgt hoe het beeld veranderde in een reclame-embleem. ^{[1] [2] [3]}

Dit is het portret in Buffalo dat uit 1938 dateert, niet ieder schilderij van Kahlo met een vergelijkbare Engelse titel. Dat onderscheid is van belang wanneer we vragen wie de opdracht gaf, welke aap erop staat of wat een latere tentoonstelling met het beeld deed. Het houdt ook nauwkeurige observatie gescheiden van de beweringen die zich rond Kahlo's leven hebben opgestapeld. ^{[1] [4] [5]}

In het kort

Inhoud

1. Inleiding
2. Welk portret met aap?
3. Nauwkeurig kijken
4. Een opdracht in New York
5. Fulang-Chang en het probleem van één symbool
6. Lint, bot en bladeren
7. Een zelfportret dat een identiteit ensceneert
8. Van Goodyears collectie naar openbare tentoonstellingen
9. Het portret bijgesneden tot «passie»

Welk portret met aap?

Kahlo keerde meer dan eens terug naar de combinatie van haar gezicht met een aap. Fulang-Chang en ik uit 1937 is een eerder, ander schilderij; een zelfportret uit 1940 toont een rood lint om de hals van de aap, terwijl werken uit 1942, 1943 en 1945 de dieren en andere elementen opnieuw anders rangschikken. Een titel zonder datering, collectie of visuele beschrijving kan die objecten ongemerkt samenvoegen en een interpretatie van het ene op het andere overbrengen. ^{[4] [5]}

Het schilderij in Buffalo is te herkennen aan het brede groene lint in Kahlo's haar, de smalle groene halsband van één aap, de bleke gesegmenteerde halsketting, de witte blouse en de dicht getekende bladeren. Het inventarisnummer en de door de eigenaar vastgelegde afmetingen van de drager nemen de resterende catalogusambiguïteit weg. Het museum identificeert dit specifieke dier als haar slingeraap Fulang-Chang; dat is een curatoriële identificatie, niet iets wat het geschilderde gezicht zelfstandig kan bewijzen. ^{[1] [4]}

Dit onderscheid raakt rechtstreeks aan het verhaal van de opdracht. Buffalo's educatieve beschrijving zegt dat Goodyear het eerdere Fulang-Chang en ik bewonderde en een vergelijkbaar portret bestelde omdat dat werk niet beschikbaar was. Dat maakt het werk uit 1937 niet tot een voorstudie voor dit schilderij en de latere portretten met apen niet tot replica's. ^[6]

Video's: Frida Kahlo

Vijf perspectieven om hier naast het artikel te bekijken.

Frida Kahlo's De twee Frida's: Great Art Explained

Great Art Explained

Een gerichte visuele inleiding op het schilderij en zijn context.

▶01 · De twee Frida'sDe twee Frida's bekijkenGreat Art Explained▶02 · Wereldwijd icoonHet ontstaan van een icoonThe Museum of Fine Arts, Houston▶03 · Mode en kleurKahlo's kleurrijke garderobeFashionUnited TV▶04 · Kleding en contextSchijn kan bedriegenFine Arts Museums of San Francisco▶05 · Jaren in de Verenigde StatenFrida in AmericaUC Berkeley CLACS

Nauwkeurig kijken

Kahlo vult de verticale drager met haar hoofd, lange hals en schouders. Het gezicht is bijna frontaal maar draait iets naar links vanuit de kijker gezien, en de donkere ogen kijken naar buiten in plaats van naar de aap. Doorlopende wenkbrauwen, zichtbare haren op de bovenlip en het gezicht, een kleine neus en gesloten roodachtige lippen zijn bewust uitgewerkt; geen van die zichtbare kenmerken beslist of de uitdrukking streng, verdrietig of zelfverzekerd is. ^{[1] [4]}

Donkere vlechten vormen een omvangrijk kapsel over de kruin. Een breed, diepgroen lint loopt door het haar en een verwante groentint omringt de hals van de aap. Die herhaalde kleur legt een verbinding tussen de twee figuren voordat we zelfs maar de arm van het dier volgen; of Kahlo die bedoelde als een band van genegenheid, beheersing of verwantschap is een volgende vraag. ^{[1] [4]}

De aap verschijnt achter de schouder links vanuit de kijker gezien. Het grootste deel van zijn lichaam is verborgen, maar een lange donkere arm loopt achter Kahlo langs en een poot reikt naar de halsketting bij de tegenoverliggende schouder. Het gebaar doorkruist het midden van het schilderij en maakt de relatie lichamelijk zichtbaar zonder vast te leggen of het contact beschermend, speels of bezitterig is. ^{[1] [4]}

Een bleke halsketting omringt de onderkant van Kahlo's hals. De gebogen, losse delen zijn verbonden door een fijn rood koord; Buffalo identificeert het materiaal als bot, een identificatie die alleen het vooraanzicht niet met zekerheid kan onderbouwen. De bovenkant van een witte blouse verschijnt aan de onderrand, maar er is te weinig van het kledingstuk zichtbaar om het als Tehuana-kleding te benoemen of er een specifieke regionale textielgeschiedenis aan toe te schrijven. ^{[1] [4]}

Grote, overlappende bladeren beslaan vrijwel alle ruimte achter de figuren. Hun groentinten variëren, de nerven zijn scherp getekend en fijne bleke tekens lopen over verschillende oppervlakken als draden of webben; het beeld beslist niet wat die tekens voorstellen. Kleine onderbrekingen van blauw bieden nauwelijks een opening naar een ver landschap, zodat gezicht, dier, sieraden en vegetatie dicht opeengepakt blijven in een ondiep, actief beeldveld. ^{[1] [4]}

Deze observaties zijn gebaseerd op het beschikbare beeld van de eigenaar, niet op een technisch onderzoek van het paneel. Ze ondersteunen plaatsing, kleur en vorm, niet een bewering over pigmenten, ondertekening, de toestand van het schilderij of de volgorde waarin Kahlo werkte. De beschikbare visuele beschrijving blijft gescheiden van een technisch onderzoek van het object. ^[1]

Zelfportret met aap in Kahlo's loopbaan

Jaar

193019351940194519501955

Frieda en Diego Rivera

1931

Mijn grootouders, mijn ouders en ik (in het Engels)

1936

Zelfportret met aap

1938

De twee Frida's

1939

De gebroken zuil

1944

Het marxisme zal de zieken gezondheid geven (in het Engels)

1954

Bron voor de tijdlijn: chronologie van het Museo Frida Kahlo ^[21].

Een opdracht in New York

Kahlo's eerste solotentoonstelling in New York, in Julien Levy's galerie, vond eind 1938 plaats, toen de internationale belangstelling voor haar werk toenam. De chronologie van het Museo Frida Kahlo plaatst haar rond het einde van dat jaar en het begin van 1939 in New York. Die chronologie biedt een context; ze stelt niet vast dat het pas bestelde portret in Buffalo behoorde tot de werken die op Levy's tentoonstelling te zien waren. ^[5]

Buffalo's lesplan zegt dat Goodyear een schilderij als Fulang-Chang en ik wilde en het nieuwe portret bestelde. Caitlin Haskell, curator van het Art Institute of Chicago, noemt het werk in Buffalo in een gepubliceerd fragment uit Frida Kahlo's Month in Paris eveneens een opdracht en zegt dat Kahlo het in haar hotel in New York voltooide. Haar noot verwijst naar een brief van Hayden Herrera van 20 april 1977 in Buffalo's objectdossier. Zo wordt het documentaire spoor zichtbaar zonder die latere brief tot een toenmalig contract te maken. ^{[6] [7]}

De huidige eigenaarsregistratie biedt een zekere volgende stap: Kahlo verkocht Zelfportret met aap op 3 januari 1939 aan Goodyear. Ze vermeldt geen prijs, noemt het hotel niet, identificeert geen precieze dag van voltooiing en verklaart niet alle omstandigheden van de bestelling. Het aantrekkelijke verhaal uit een secundaire bron dat Kahlo het schilderij in ongeveer een week maakte, blijft onbevestigd door een primair document. ^{[1] [7]}

De kleine drager mag niet worden verward met een terloops of ongepland werk. Het compacte schilderij brengt een uitvoerig behandeld gezicht, gevlochten haar, dier, halsketting en gebladerte samen in één nauw op elkaar afgestemde compositie. Of Goodyear een van die details voorschreef, is onbekend; de opdracht vertelt ons iets over de eerste bestemming van het werk, niet over de oorsprong van iedere formele keuze. ^{[1] [6]}

Fulang-Chang en het probleem van één symbool

Buffalo identificeert de metgezel als Fulang-Chang en beschrijft Kahlo's huisdieren als een bron van troost in de context van haar kinderwens. Die curatoriële lezing heeft een menselijke basis in de biografie van de kunstenaar, maar blijft een interpretatie van dit beeld en geen uitleg van de kunstenaar zelf. Het schilderij bevat geen uitspraak dat de aap voor een kind staat, en het contact van de poot met de halsketting kan worden gelezen zonder een plaatsvervangende gezinsrol vast te leggen. ^{[1] [4]}

De Spaanstalige beschrijving waarvoor Buffalo-curator Holly E. Hughes en redacteur Emily Mangione onderzoek deden, kijkt zorgvuldig naar de halsband, de lijn en de positie van de aap achter Kahlo. Ze beschrijft hoe het dier haar licht omhelst, een passende weergave van de reactie van een kijker op de omringende arm. De nauwkeurigere aandacht voor de werkelijke ligging van poot en lint is hier nuttiger dan tederheid behandelen als een feit dat de betekenis van het werk oplost. ^[4]

Een ander wetenschappelijk spoor leidt weg van een universele sleutel. Yaxkin Melchy onderzoekt dierlijkheid en Nahua-ideeën in Fulang-Chang en ik uit 1937 en een afzonderlijk portret met aap uit 1945, en vraagt hoe menselijke en niet-menselijke identiteiten samen kunnen worden gevormd. Zijn betoog kan niet eenvoudig op het Buffalo-object uit 1938 worden geplakt; het laat zien waarom «aap staat voor plaatsvervangend kind» niet de enige serieuze vraag is die een zelfportret met aap kan oproepen. ^[8]

Ook een uitdrukking zonder bron zoals «Mexicaanse mythologie» biedt geen betrouwbaar woordenboek waarin apen altijd één ding betekenen. De zichtbare handeling van het dier is specifieker: het kruist de schouders van de geportretteerde, deelt een groen accent met haar haar en onderbreekt de kring van de halsketting. Een bewering over een bepaalde culturele traditie zou een specifieke bron en een overtuigend verband met dit werk vereisen. ^{[1] [4] [8]}

Lint, bot en bladeren

Het brede haarlint en de smalle halsband van de aap herhalen de kleur van de bladeren. De bleke delen van de halsketting contrasteren met alle drie de groene zones, en hun fijne rode verbinding biedt een tweede, veel kleinere lijn om rond de hals te volgen. Dit zijn formele relaties die een lezer aan het beeld kan toetsen; ze bepalen niet vooraf of het geheel intimiteit, beslotenheid of vertoon oproept. ^[1]

Hughes en Mangione verbinden kleding, sieraden, kleur en vegetatie met Kahlo's betrokkenheid bij de Mexicaanse cultuur en volkskunst. Dat is een aan specifieke personen toegeschreven curatoriële lezing, geen bewijs dat elk blad een nationaal embleem is of dat de gedeeltelijk zichtbare blouse bij een bepaalde streek hoort. De ruimere geschiedenis van de kleding waarmee Kahlo haar eigen verschijning vormgaf, hoort thuis in de studie over mode en Tehuana-kleding. ^[4]

Het dichte gebladerte is bijzonder gemakkelijk te reduceren tot een leus over «natuur». Nerven, afmetingen en richtingen verschillen, terwijl de smalle ruimte tussen bladeren en figuur weinig visuele ontsnapping naar een landschap biedt. Het geeft het portret een geconstrueerde omgeving met een sterk oppervlakteritme, geen botanische inventaris of een zekere geografische locatie. ^{[1] [4]}

De typering van de vegetatie als een warme Mexicaanse omgeving in het Spaanse artikel is daarom het best te begrijpen als de culturele interpretatie van de auteurs. Het schilderij zelf zegt niet waar de bladeren groeien, en Mexico beschrijven via een vanzelfsprekend «exotische» groene achtergrond zou een stereotype herhalen dat de latere publiciteit van het werk uitbuitte. De zichtbare ordening kan worden geanalyseerd zonder haar een tijdloze nationale essentie te laten bewijzen. ^{[3] [4]}

Een zelfportret dat een identiteit ensceneert

Alfonso de Toro's Spaanstalige studie plaatst verschillende portretten van Kahlo met apen naast foto's van haar en onderzoekt hoe gezicht, haar, kleding, dier en blik in gewijzigde ordeningen terugkeren. Hij betoogt dat zulke herhaalde elementen een vorm van enscenering of performance over verschillende media heen vormen. Het voor het werk in Buffalo bruikbare punt is niet dat elk portret dezelfde boodschap heeft, maar dat Kahlo zichtbaar onderdelen van een publieke identiteit selecteert en opnieuw samenbrengt. ^[9]

Het schilderij uit 1938 maakt dat proces uitzonderlijk geconcentreerd. Het gezicht is naar buiten gericht terwijl de aap de halsketting aanraakt; het haarlint, de halsband en de bladeren dragen verwante groentinten; de witte blouse en bleke botten trekken het oog terug naar de geportretteerde. Elke keuze stuurt de aandacht, zodat het schilderij meer biedt dan een onbemiddelde glimp van Kahlo's stemming in een moeilijk of succesvol jaar. ^{[1] [9]}

De Toro's ruimere beweringen dat Kahlo vooruitliep op latere performance en body art blijven zijn theoretische standpunt. Uit het schilderij volgt een beperktere observatie: een portret kan een bewuste constructie zijn, ook wanneer het put uit een herkenbaar lichaam, een dier en een persoonlijke geschiedenis. Het geschilderde gezicht behandelen als een doorzichtige bekentenis zou de zorgvuldige visuele beslissingen verhullen waaruit het werk bestaat. ^[9]

Van Goodyears collectie naar openbare tentoonstellingen

Goodyear behield het schilderij, en Buffalo vermeldt zijn legaat aan de toenmalige Albright-Knox Art Gallery op 15 januari 1966. De museumgeschiedenis van zijn schenkingen noemt Zelfportret met aap als een van de belangrijke werken die via zijn collectie binnenkwamen; een afzonderlijke tentoonstellingsregistratie uit 1996 beschrijft de ruimere omvang van Goodyears schenkingen zonder een nieuw transactiedocument voor dit schilderij te geven. Deze uitzonderlijk directe keten van kunstenaar naar verzamelaar naar museum staat steviger dan veel verhalen over Kahlo's bedoelingen, al zijn hier geen opdrachtcontract of oorspronkelijk transactiedossier ingezien. ^{[1] [2] [10]}

MoMA's volledige werkenlijst plaatst het schilderij in de tentoonstelling Latin American Artists of the Twentieth Century uit 1993 en vermeldt onafhankelijk de datering 1938, de drager van Masonite, de kleine afmetingen en het legaat van Goodyear. Het museum beschrijft die grotere overzichtstentoonstelling als meer dan 300 werken van ongeveer 90 kunstenaars. De lijst documenteert de aanwezigheid van dit object; het brede interpretatiekader van de tentoonstelling mag niet worden verward met een uitspraak van Kahlo over het portret. ^[11]

Het schilderij verscheen later in tentoonstellingen met heel verschillende vragen: een presentatie over de collectiegeschiedenis in Albright-Knox in 2011–2012, Sincerely Yours in Denver in 2014, het op dieren gerichte Menagerie in Buffalo in 2017, de combinatie van Kahlo en Dalí in het Detroit Institute of Arts in 2020 en de presentatie van het Art Institute of Chicago over Kahlo's maand in Parijs in 2025. De museumwinkel in Chicago noemt het schilderij uit 1938 uitdrukkelijk als onderdeel van die tentoonstelling, een bruikbare objectspecifieke bevestiging naast de algemene tentoonstellingspagina. Dit zijn geselecteerde, geverifieerde presentaties, geen volledige bruikleengeschiedenis en geen bewijs dat het werk nu in een van die locaties te zien is. ^{[12] [13] [14] [15] [16]}

De combinatie in Detroit illustreert hoe een tentoonstellingscontext een aanvullende lezing kan bieden. De organisatoren beschreven een beheerste, zelfverzekerde Kahlo en lazen de halsketting als een uitdrukking van Mexicaans erfgoed. Ze plaatsten haar portret naast Dalí's verontrustende beeldtaal en bij Rivera's muurschilderingen in Detroit. Dat was het interpretatieve voorstel van het museum voor een tijdelijke presentatie, geen objectief emotioneel etiket of door de kunstenaar geleverde sleutel tot de halsketting. ^[15]

Het portret bijgesneden tot «passie»

De uitvoerigste objectspecifieke beschrijving van het publieke voortleven van het schilderij komt uit Sarah E. K. Smiths vrij toegankelijke Trading on Art. Ze onderzoekt Mexican Modern Art: 1900–1950, dat in 1999 in Montreal opende en in 2000 naar Ottawa ging, tegen de achtergrond van Noord-Amerikaanse culturele diplomatie en vrijhandel. Het schilderij in Buffalo maakte deel uit van de tentoonstelling, maar zijn rol ging veel verder dan een bijschrift in de zaal: het werd een basis voor de visuele identiteit van de campagne in Montreal. ^[3]

Smith volgt een reeks veranderingen. In één ontwerp stond het volledige schilderij in een felrode omlijsting, met het woord pasión over de bovenkant van Kahlo's haar; die compositie verscheen op een bezoekersgids en gedrukte advertenties. Andere uitnodigingen sneden vrijwel alles weg behalve haar mond en een deel van een wang, en deksels van yoghurtbekers herhaalden dat kleine gezichtsfragment naast hetzelfde promotionele woord. ^[3]

Die reducties zijn van belang omdat ze veranderden wat het publiek werd uitgenodigd te zien. De omspannende arm van de aap, het gedeelde groen, de bottenhalsketting en het uitgewerkte gebladerte verdwenen uit de sterkst bijgesneden formaten. Een kijker die de lippen en het woord «passie» tegenkwam, kon een vereenvoudigd verhaal over Kahlo's lichaam en temperament aangereikt krijgen voordat die de ingewikkeldere relaties van het oorspronkelijke schilderij zag. ^{[1] [3]}

Smith betoogt dat de campagne hielp Mexico als exotische culturele consumptie te verkopen en een al gemythologiseerd, geseksualiseerd beeld van Kahlo versterkte. Haar analyse betreft het ontwerp en zijn historische context; ze bewijst niet dat iedere bezoeker dezelfde boodschap ontving. Wel documenteert ze precies hoe een specifiek schilderij een promotionele bewering moest dragen die het volledige beeld zelf niet uitspreekt. ^[3]

De locatie in Ottawa gebruikte een ander schilderij van Kahlo in haar eigen campagne: het Zelfportret met doornenhalsband en kolibrie uit 1940. Dat onderscheid is belangrijk: de twee Canadese publiciteitsprogramma's mogen niet worden samengevoegd tot één geschiedenis van het object in Buffalo. Het gebruik van Zelfportret met aap in Montreal kan gedetailleerd worden beschreven doordat Smith de formaten identificeert en het relevante campagnemateriaal in haar wetenschappelijke boek reproduceert; niets daarvan wordt hier gereproduceerd. ^[3]

Een latere advertentie voor Carr, O'Keeffe, Kahlo: Places of Their Own keerde terug naar het portret in Buffalo en plaatste het onder een kop opgebouwd uit drama, passie en «oestrogeen». Smith noemt dit een essentialiserende, exotiserende reductie van Kahlo's werk tot biografie en gender. De werking ervan wordt duidelijker na nauwkeurig kijken naar wat het portret bevat: een geconstrueerde relatie tussen geportretteerde, dier, versiering en omgeving, geen beschrijving in drie woorden van de persoonlijkheid van een vrouw. ^[3]

Boeken, open bronnen en resterende beperkingen

Smiths Trading on Art is een volledige, vrij toegankelijke wetenschappelijke bron voor de reclamegeschiedenis, geen promotietekst van een uitgever. Voor een bredere objectcatalogus blijft Frida Kahlo: The Complete Paintings van Luis-Martín Lozano, Andrea Kettenmann en Marina Vázquez Ramos een prioritaire bron. Gannit Ankori's Frida Kahlo en Imaging Her Selves zijn relevant voor zelfrepresentatie, terwijl Caitlin Haskells Frida Kahlo's Month in Paris bijzonder relevant is voor de opdracht in New York en de overgang in 1939. ^{[3] [7] [17] [18] [19]}

Hier is alleen Haskells volledige gepubliceerde fragment gelezen, niet haar complete tentoonstellingsboek; ook de drie commerciële monografieën zijn niet gelezen. Hun beschrijvingen wijzen op relevante verdere lectuur, maar ondersteunen zonder de volledige teksten geen gedetailleerde beweringen over het schilderij. Buffalo noemt ook een tentoonstellingscatalogus van de Goodyear-collectie uit 1966 met een werkenlijst; de uitgeversregistratie is gecontroleerd, maar de catalogus zelf niet. Die blijft daarom een spoor naar een precieze bron, geen bewijs dat Zelfportret met aap in die tentoonstelling hing. ^{[1] [7] [17] [18] [19] [20]}

De precieze bronnen die nog moeten worden gezocht zijn Herrera's brief in Buffalo's objectdossier, eventuele oorspronkelijke documenten over Goodyears opdracht of aankoop, de vermelding van Zelfportret met aap in de catalogus van 1966 als die bestaat, een technisch verslag over het Masonite-paneel en een volledige tentoonstellingslijst. Die ontbrekende stukken begrenzen het verhaal van de transactie, een mogelijke eerste museumpresentatie en de materiaalanalyse; ze ondergraven niet de door de eigenaar gedocumenteerde herkomst of de nauwkeurige lezing van het vooraanzicht. ^{[1] [7] [20]}

De eigenaar noemt het schilderij een «Collection Highlight», maar dat stelt zijn fysieke locatie in oktober 2026 niet vast. De onafhankelijke objectpagina van Buffalo AKG is de juiste plek om het werk te bekijken en actuele bezoekersinformatie te zoeken. Hier wordt geen afbeelding van een kunstwerk van Kahlo, geen contextfoto met een nog aangehouden goedkeuring en geen niet-goedgekeurde externe video gebruikt. ^[1]

Verder lezen

Vergelijk de afzonderlijk gedateerde Fulang-Chang en ik, Zelfportret met kleine aap (in het Engels) en Zelfportret met aap en papegaai (in het Engels) voor verschillende dieren, composities en eigendomsgeschiedenissen. De studie over stijl en surrealisme (in het Engels) onderzoekt waarom een opvallend portretdetail geen uitsluitsel geeft over een stromingsetiket.

Veelgestelde vragen

Bronnen

1. Buffalo AKG Art Museum, Self-Portrait with Monkey, 1938, huidige eigenaarsregistratie: werkgegevens, opschrift, precieze herkomst en rechtenvermelding. Het beeld van de eigenaar ondersteunt de beschrijving van het zichtbare schilderij, maar verleent geen reproductielicentie. Bekijk de brontekst.
2. Buffalo AKG Art Museum, Gifts from A. Conger Goodyear, context van de verzamelaar en het legaat. Bekijk de brontekst.
3. Sarah E. K. Smith, Trading on Art: Cultural Diplomacy and Free Trade in North America, UBC Press, 2025, vooral gedrukte pp. 35–39 en 86–87 (PDF-pp. 47–51, 98–99); relevante hoofdstukken en noten volledig gelezen. Het pasión-materiaal uit Montreal en de latere campagne Places of Their Own zijn afzonderlijke episodes. Bekijk de brontekst.
4. Holly E. Hughes en Emily Mangione, «Autorretrato con mono, 1938», bijdrage van Albright-Knox aan Google Arts & Culture, Spaans, visuele beschrijving en toegeschreven culturele lezing. Bekijk de brontekst.
5. Museo Frida Kahlo, chronologie «Frida», geselecteerde vermeldingen uit 1937–1945, New Yorkse context en afzonderlijke zelfportretten met apen. Bekijk de brontekst.
6. Buffalo AKG Art Museum, lesplan Symbolic Self-Portrait, pp. 1–2, beschrijving van Goodyears opdracht. De vereenvoudigde symboliek en het onjuiste geboortejaar bepalen niet de hier vermelde objectfeiten. Bekijk de brontekst.
7. Caitlin Haskell, fragment uit Frida Kahlo's Month in Paris: A Friendship with Mary Reynolds, Yale University Press, 13 juni 2025, passage over de opdracht en het hotel in New York, en noot 10 bij Herrera's brief van 20 april 1977 in Buffalo's objectdossier. Volledig boek niet gelezen. Bekijk de brontekst.
8. Yaxkin Melchy, «Fulang-Chang and Frida Kahlo: An Animalist Vision on Self-identity», The Annual Review of Cultural Studies 9 (2021), pp. 97–113, vooral 105–112; DOI 10.32237/arcs.9.0_97. Het artikel analyseert andere portretten met apen, niet dit werk in Buffalo. Bekijk de brontekst.
9. Alfonso de Toro, “Las «nuevas meninas» o «bienvenido Foucault»”, Aisthesis 50 (2011), pp. 11–41, vooral 15–20 en 25–27, Spaanstalige studie naar enscenering en reeksen. Bekijk de brontekst.
10. Buffalo AKG Art Museum, The A. Conger Goodyear Collection, 13 juli–1 september 1996, samenvatting van de omvang van Goodyears schenkingen. De pagina noemt Self-Portrait with Monkey niet afzonderlijk onder de tentoongestelde werken. Bekijk de brontekst.
11. Museum of Modern Art, Latin American Artists of the Twentieth Century, 6 juni–7 september 1993, tentoonstellingsoverzicht; volledige werkenlijst van 31 pagina's, PDF-p. 12, regels 415–417, de precieze vermelding van Self-Portrait with Monkey. Bekijk brontekst 1; Bekijk brontekst 2.
12. Buffalo AKG Art Museum, The Long Curve: 150 Years of Visionary Collecting, 4 november 2011–4 maart 2012, met Self-Portrait with Monkey afgebeeld in de tentoonstellingsregistratie. Bekijk de brontekst.
13. Buffalo AKG Art Museum, Sincerely Yours: Treasures of the Queen City, Denver 2014, met Self-Portrait with Monkey genoemd in de tentoonstellingsregistratie. Bekijk de brontekst.
14. Buffalo AKG Art Museum, Menagerie: Animals on View, 11 maart–4 juni 2017, objectvermelding van Self-Portrait with Monkey. Bekijk de brontekst.
15. Detroit Institute of Arts, Guests of Honor: Frida Kahlo and Salvador Dalí, 7 februari–27 september 2020, bruikleen van het object en museuminterpretatie. Bekijk de brontekst.
16. Art Institute of Chicago, Frida Kahlo's Month in Paris: A Friendship with Mary Reynolds, 29 maart–13 juli 2025, tentoonstellingscontext; een objectspecifieke vermelding in de museumwinkel noemt Self-Portrait with Monkey uitdrukkelijk als opgenomen in de tentoonstelling. Bekijk brontekst 1; Bekijk brontekst 2.
17. Luis-Martín Lozano, Andrea Kettenmann en Marina Vázquez Ramos, Frida Kahlo: The Complete Paintings, alleen de uitgeverspagina van TASCHEN; volledig boek niet gelezen. Bekijk de brontekst.
18. Gannit Ankori, Frida Kahlo en Imaging Her Selves, alleen uitgeversregistraties; volledige boeken niet gelezen. Bekijk brontekst 1; Bekijk brontekst 2.
19. Caitlin Haskell, Frida Kahlo's Month in Paris, Yale University Press / Art Institute of Chicago, 2025, uitgeversmetadata en een aanwijzing om het boek te verkrijgen; volledig boek niet gelezen. Bekijk de brontekst.
20. Buffalo AKG Art Museum, Paintings, Sculpture, Drawings, Prints Collected by A. Conger Goodyear, uitgeversregistratie van de tentoonstellingscatalogus uit 1966. De genoemde werkenlijst en geselecteerde reproducties zijn niet gelezen, en opname van dit object wordt niet beweerd. Bekijk de brontekst.
21. Museo Frida Kahlo, interactieve Frida-chronologie, geselecteerde werkdateringen gebruikt voor de vergelijkende tijdlijn. De datering van het huidige werk volgt de aangehaalde objectregistratie. Bekijk de brontekst.

Afbeeldingscredits

1. Toni Frissell, 1937. Library of Congress, Prints & Photographs Division, Toni Frissell Photograph Collection, LC-F9-01-3707-25, nr. 4; digitaal ID ds.05050. Restauratie: Adam Cuerden. Bronregistratie.
2. Geoffroy's spider monkey (Ateles geoffroyi yucatanensis) Peten 2 — Charles J. Sharp / Sharp Photography. CC BY-SA 4.0. Verkleind en omgezet naar JPEG/sRGB; niet bijgesneden.

Frida Kahlo

Ontdek Kahlo's schilderijen

Ga verder met twaalf sleutelwerken, van vroege portretten tot schilderijen over identiteit, ziekte en de natuur.

1. 01De twee Frida'sLees over het schilderij →
2. 02De gebroken zuilLees over het schilderij →
3. 03Zelfportret met doornenhalsband en kolibrieLees over het schilderij →
4. 04Zelfportret met afgeknipt haarLees over het schilderij →
5. 05Henry Ford HospitalLees over het schilderij →
6. 06Wat het water mij gafLees over het schilderij →
7. 07Zelfportret in een fluwelen jurkLees over het schilderij →
8. 08Fulang-Chang en ikLees over het schilderij →
9. 09Zelfportret als TehuanaLees over het schilderij →
10. 10Wortels (Raíces)Lees over het schilderij →
11. 11Het gewonde hertLees over het schilderij →
12. 12Viva la VidaLees over het schilderij →

Bekijk Frida Kahlo's schilderijen →